Masseria Panareo
Soort: Zonvakantie
Terwijl ik nog een slok neem van mijn glas wijn, vertelt Alessandro trots verder over de geschiedenis van Masseria Panareo. Toen zijn oudoom Renato in 1987 dit prachtige stuk land tegen het lijf liep, wist hij meteen: hier moet ik iets mee doen. Hoewel het toen nog een bouwval was, had het prachtige uitzicht over het platteland van Puglia hem overtuigd. Hij besloot samen met zijn vrouw en kinderen te verhuizen en het om te toveren tot een mooi hotel. Al snel was Masseria Panareo geboren. Met 18 kamers, een restaurant en een boerderij was het helemaal af. Generatie op generatie werd Masseria Panareo doorgegeven. Allemaal hadden ze de liefde voor het hotelierschap in hun bloed.
“Behalve dat we allemaal een passie hebben voor Puglia, het hotelierschap en lekker eten proberen we ook continu te verbeteren. Zo blijven we onze gasten verrassen”, Vertelt hij met een enthousiaste blik in zijn ogen. Hun harde werk werd in 2008 beloond: Masseria Panareo won de award voor het beste hotel van Italië. “De hele familie was erbij om deze award te vieren. We zijn dan ook een echt familiebedrijf en daar zijn we erg trots op. Mijn zoon kan nu al niet wachten om het later van mij over te nemen”, lacht hij.
Op dat moment komt zijn vrouw Valentina binnenlopen. “Eliza! Wat leuk om jou hier weer te zien. Alessandro, je moeder heeft je nodig in de keuken. Zal ik Eliza nu gezelschap houden?” Ze knipoogt naar mij. Terwijl Alessandro snel naar de keuken loopt begin ik te glimlachen. De familie Zezza maakt dit plekje pas écht bijzonder.
“Behalve dat we allemaal een passie hebben voor Puglia, het hotelierschap en lekker eten proberen we ook continu te verbeteren. Zo blijven we onze gasten verrassen”, Vertelt hij met een enthousiaste blik in zijn ogen. Hun harde werk werd in 2008 beloond: Masseria Panareo won de award voor het beste hotel van Italië. “De hele familie was erbij om deze award te vieren. We zijn dan ook een echt familiebedrijf en daar zijn we erg trots op. Mijn zoon kan nu al niet wachten om het later van mij over te nemen”, lacht hij.
Op dat moment komt zijn vrouw Valentina binnenlopen. “Eliza! Wat leuk om jou hier weer te zien. Alessandro, je moeder heeft je nodig in de keuken. Zal ik Eliza nu gezelschap houden?” Ze knipoogt naar mij. Terwijl Alessandro snel naar de keuken loopt begin ik te glimlachen. De familie Zezza maakt dit plekje pas écht bijzonder.
