Altijd het beste aanbod
Veilig boeken bij betrouwbare partners
Weet je waar ik echt een zwak voor heb? Voor bijzondere plekjes met een verhaal. Hotel Marulivo is niet zomaar een hotel, maar een Italiaanse droom in een 14e-eeuws klooster. Of beter gezegd: de droom van Lea en Massimo Pinto. Een bevlogen koppel dat de deur altijd voor je open heeft staan.
Het romantische toevluchtsoord ligt bovenop een heuvel in het plaatsje Pisciotta en heeft een schilderachtig uitzicht over zee en de olijfgaarden. Oorspronkelijk kochten Lea en Massimo het om het zelf te bewonen. Maar, dachten ze, omdat het plekje te bijzonder is om niet te delen, maken we er liever een Boutique hotel van. Zo kan ook jij hier la dolce vita ervaren. Je overnacht hier in beeldschone kamers met een Marokkaanse twist. En op het terras, hoog boven de zeespiegel, geniet je van een ontbijt of aperitivo met uitzicht op de indrukwekkende natuur.
'Volg de zonnebloemen,' hadden ze in Cortona gezegd. Ik liep die morgen door de straatjes van de middeleeuwse stad en meteen bedacht ik me: er zal daar ergens tussen de heuvels vast een bijzonder hotel zijn of mooie appartementen. Ja dus, want na wat speurwerk hoorde ik over Terre dei Cavalieri, een 18e eeuwse gerenoveerde Toscaanse boerderij.
Ik sprong meteen in de auto en nu zie ik links en rechts van me, zonnebloemen op het mooie platteland. 'Benvenuto', hoor ik even later als ik het terrein oprijd van Terre dei Cavalieri. Serena ontvangt me met een grote glimlach en samen lopen we een rondje. Ik ben overvallen door de schoonheid; wat een weids uitzicht en die totale rust! Eén voor één bekijken we de hotelkamers en de appartementen. En ook daar zie je de sporen van de voormalige boerderij terug. Denk aan, de gewelfde plafonds, eeuwenoude stenen muren en stalbalken. Ik houd van die typische charmante Toscaanse stijl van de inrichting.
Opvallend dat er overal genoeg plek is om samen te tafelen of te praten. Het typeert de gastvrijheid en het gevoel van thuiskomen hier. Via het zwembad lopen we naar het restaurant en daar treffen we de eigenaren Eugenia Roselli en haar man. 'Eet je vanavond met ons mee?' En natuurlijk sla ik dat aanbod niet af.
De volgende ochtend zie ik hoe de dauw over de heuvels valt en Cortona in de verte ontwaakt. 'Goedemorgen Eliza!' Serena zwaait. 'Volg de zonnebloemen', hoor ik ze gister in het stadje nog zeggen. Wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan.
Wil je liever in een appartement verblijven? Klik dan hier.
