Villas las Cercas
Soort: Zonvakantie
“Op La Palma kun je het profiel uit je schoenen lopen!” Ik hoor het mijn gastheer Francisco nog zeggen toen ik hem vanochtend in alle vroegte bij het zwembad tegenkwam. Ik heb heerlijk geslapen in mijn knalgroene villa, een van de vier kleurrijke huizen die Francisco samen met zijn vrouw Teresa en hun familie heeft gebouwd. Het royale zwembad lonkte en ook mijn riante terras met uitzicht op het omliggende groen lag er verleidelijk bij. Maar, besloot ik ferm: op La Palma ben je niet alleen maar om te luieren. Er valt hier namelijk zoveel te ondernemen!
Nu loop ik hijgend door de stoffige hellingen van het centraal gelegen gebergte van La Palma. Boven me verrijzen de indrukwekkende toppen van een enorme erosiekrater tot een hoogte van meer dan 2.400 meter. Het landschap is totaal anders dan begin deze week, toen ik in het groene noorden door diepe kloven en langs kleine dorpjes wandelde. Verrassend verschillend ook van de paden door het laurierbos in het noordoosten, vrijwel uniek in Europa. Met meer dan duizend kilometer aan gemarkeerde wandelpaden kan ik op dit eiland mijn wandelschoenen eigenlijk wel permanent aanhouden. Al wil ik ook nog graag de omgeving per stoere mountainbike of wellicht zelfs te paard verkennen.
Met een zucht van inspanning zak ik neer op een grote rots, vanwaar ik een geweldig uitzicht heb over een groot deel van het eiland. Je moet er enige moeite voor doen, maar dan heb je ook wat. En wat zal ik me vanavond voldaan voelen als ik mijn eigen barbecue aansteek, wellicht nog een duik in het zwembad neem en geniet van mijn typisch Canarische villa met het houten puntdak. Ik geloof niet dat ik ooit eerder in een compleet groen huis gelogeerd heb. Alle reden om weer vrolijk verder te wandelen!
Nu loop ik hijgend door de stoffige hellingen van het centraal gelegen gebergte van La Palma. Boven me verrijzen de indrukwekkende toppen van een enorme erosiekrater tot een hoogte van meer dan 2.400 meter. Het landschap is totaal anders dan begin deze week, toen ik in het groene noorden door diepe kloven en langs kleine dorpjes wandelde. Verrassend verschillend ook van de paden door het laurierbos in het noordoosten, vrijwel uniek in Europa. Met meer dan duizend kilometer aan gemarkeerde wandelpaden kan ik op dit eiland mijn wandelschoenen eigenlijk wel permanent aanhouden. Al wil ik ook nog graag de omgeving per stoere mountainbike of wellicht zelfs te paard verkennen.
Met een zucht van inspanning zak ik neer op een grote rots, vanwaar ik een geweldig uitzicht heb over een groot deel van het eiland. Je moet er enige moeite voor doen, maar dan heb je ook wat. En wat zal ik me vanavond voldaan voelen als ik mijn eigen barbecue aansteek, wellicht nog een duik in het zwembad neem en geniet van mijn typisch Canarische villa met het houten puntdak. Ik geloof niet dat ik ooit eerder in een compleet groen huis gelogeerd heb. Alle reden om weer vrolijk verder te wandelen!
