‘In welke van de drie schoonheden wil je verblijven?’ De drie traditionele villa’s liggen alle drie rustig op de berg met magnifiek uitzicht over de baai. Ik wilde natuurlijk eerst rondkijken, maar algauw ontdekte ik: dit wordt lastig, want ze blijken allemaal even mooi te zijn. Tussen de peren- en vijgenbomen die op het terrein groeien, wandel ik naar villa Pefkos. En meteen wist ik: dit is ‘m. Voor me prijkte een levensgroot schilderij. De woonkamer loopt namelijk via de grote ramen over in het terras, het terras over in het zwembad, het zwembad over in de grote blauwe zee en in die zee dobbert het onbewoonde eilandje Marathonisi. Je zou maar elke dag deze woonkamer binnenwandelen en dan dit zien. ‘Deze nemen we’, glimlach ik. Als ik even later in afwachting van mijn vrienden voor datzelfde raam sta te turen, ontdek ik mijn eerste verrassing: het eiland lijkt wel wat op de vorm van een schildpad. Dit gaat nooit wennen, bedenk ik me, dat weet ik nu al. En alsof deze plek nog niet charmant genoeg is, maakt de eigenaar hier ook zijn eigen rode en witte wijn, waarvan je zelf een glaasje mag tappen.