Il Bagolaro
Soort: italie
Zodra ik uit mijn auto stap, weet ik wat ik moet doen. De prachtige tuin van Il Bagolaro roept mijn naam. Ik loop de tuin in en neem alle kleuren en geuren in me op. Eigenaresse Valentina komt vol enthousiasme aanlopen. Ze heeft mijn auto vast horen aankomen. Valentina geeft me een rondleiding over hun adresje, een echte Italiaanse agriturismo; een werkende boerderij waar je tevens als gast kan overnachten. De boerderij heeft een lange geschiedenis en is sinds de jaren '50 in bezit van de familie van Valentina.
Het gele hoofdgebouw is het middelpunt van een maar liefst 150 hectare groot landgoed vol met wijngaarden en olijfbomen. Naast olijfolie en wijn produceert, de familie van Valentina ook lokale specialiteiten, zoals paté en chocolade. Mijn maag begint al te rommelen bij het idee.
Als laatste laat Valentina mij de kamers zien. Stuk voor stuk zijn ze anders en zo gezellig. Elke kamer is vernoemd naar een stuk groente of fruit die op de boerderij wordt verbouwd en is ingericht in een bijpassende kleur. Wanneer we bij de groene kamer met de naam vijg zijn aangekomen, is het even alsof ik droom. Ik ruik echt vijgen! Inmiddels zie ik dat de kok is gearriveerd met een vijgentaart. Ik kan mijn geluk niet op; we eten de heerlijke taart op in de tuin. Ik voel me weer even een klein meisje. Het leven is hier zo zoet!
Het gele hoofdgebouw is het middelpunt van een maar liefst 150 hectare groot landgoed vol met wijngaarden en olijfbomen. Naast olijfolie en wijn produceert, de familie van Valentina ook lokale specialiteiten, zoals paté en chocolade. Mijn maag begint al te rommelen bij het idee.
Als laatste laat Valentina mij de kamers zien. Stuk voor stuk zijn ze anders en zo gezellig. Elke kamer is vernoemd naar een stuk groente of fruit die op de boerderij wordt verbouwd en is ingericht in een bijpassende kleur. Wanneer we bij de groene kamer met de naam vijg zijn aangekomen, is het even alsof ik droom. Ik ruik echt vijgen! Inmiddels zie ik dat de kok is gearriveerd met een vijgentaart. Ik kan mijn geluk niet op; we eten de heerlijke taart op in de tuin. Ik voel me weer even een klein meisje. Het leven is hier zo zoet!
