Fitzrovia

Op een van mijn laatste dagen die ik in de Costa de Lisboa doorbracht, was ik vastberaden een dagje te gaan leren surfen. Carlos wist al hoe het moest, maar nu moest hij mij nog overtuigen om het koude water in te gaan. We reden richting Ericeira, één van Portugals meest bekende surfplekken. Toen we daar aankwamen moest ik even slikken. Voor me lag een ruige kust, met toch wel iets te hoge golven. Dit is misschien net te ambitieus. Toch overwon mijn nieuwsgierigheid het van de angst.

Na een uurtje op mijn surfplank gestaan te hebben, sprak Tiago me aan. Ik moest wel erg moe zijn. Hij had me blijkbaar zien stoeien met de hoge golven. We raakten aan de praat en het duurde niet lang voordat hij vroeg of we zin hadden om een hapje mee te eten. Hij wilde ons trakteren op een Caldeirada, een typische Portugese visschotel. Dat hoefde hij geen tweede keer te vragen. Na zo'n energieverslindende dag krijg je honger. Carlos en ik sprongen in het Fiatje en reden achter Tiago aan. Na enkele kilometers rijden, zagen we vier schitterende appartementjes die omringd werden door dennenbomen, palmbomen en fruitbomen. Tiago wist me te vertellen dat ze net nieuw zijn. Ze zijn voor verhuur gebouwd. Dit heerlijke plekje moet ten slotte gedeeld worden. Daar heeft hij helemaal gelijk in!