Caramelo Marina Cala’n Bosch

Appartementen Quinta da Mo is oprecht één van de meest bijzondere adresjes die ik ken. Het is werkelijk alsof ik een sprookje binnenkom. Lopend over een smal paadje ben ik omgeven door tropische vegetatie, fruitbomen én het kabbelende geluid van de rivier. In de verte zie ik de oudste watermolen van Furnas liggen. Voorheen was dit ook nog een timmermansbedrijf, waar oude stoelen werden gemaakt. Nu is het een unieke plek waar je kunt overnachten. Als ik verder loop hoor ik tjilpende geluidjes van vogels om mij heen. Ze geven mij het gevoel alsof ik midden in de jungle loop. Ik ben werkelijk sprakeloos van de schoonheid hier!

Bij de receptie ontmoet ik de goedlachse eigenaresse Luisa Valerio, afkomstig uit het vaste land van Portugal. Ik hoef niet te vragen waarom ze besloot hier te gaan wonen, want het antwoord zie je direct. Maar er zit een mooi verhaal aan vast. Voorheen was ze namelijk stewardess, voornamelijk in Afrika. Hier heeft ze ook haar man ontmoet en na hun trouwerij in Angola, besloten ze zich te vestigen in zijn huis, op het eiland São Miguel. Luisa besloot vervolgens bij een bank te werken, maar na haar pensioen kwam een nieuwe droom uit; het aankopen en renoveren van deze unieke plek. Als ik vraag waar ze het meest trots op is, zegt ze zonder te aarzelen direct: de prachtige tuin is én het ontvangen van gasten over de hele wereld. Haar gastvrijheid voel ik dan ook overal, ze is trots om dit paradijs te delen met iedereen. Voor mij is dit absoluut nóg een reden waarom ik mij hier zo ontzettend relaxt voel...

De adembenemende natuur ontdekken gaat hier vanzelf, maar ik kan het natuurlijk ook beleven vanaf het water. Ik besluit een bootje te huren, direct voor de deur. Peddelend over de rivier blijf ik maar foto's maken van de flora & fauna! Het lijkt steeds mooier te worden. Na mijn fantastische vaartocht is er een barbecue, waar ik de lokale lekkernijen en drankjes proef. In deze omgeving valt alles op zijn plek! Alles klopt en ik geniet met volle teugen. Ik overnacht zelf in de oude watermolen, gebouwd in 1860. Deze lange geschiedenis ervaren is een beleving op zich. Ik val in een diepe slaap, maar bij het ontbijt lijk ik alsnog te dromen..