Cervantes

Gisteren viel ik met mijn neus in de boter. Ik was nog maar net aangekomen op mijn bestemming in het uiterste westen van Menorca, of in het nabijgelegen Ciutadella barstten de jaarlijkse feesten van Sant Joan los. Ruiters te paard veroverden het stadje en de bewoners vierden Middeleeuwse feesten. Een uitstekende manier om kennis te maken met de zeer beleefde bevolking en het Spaanse eten, dat hier van uitmuntende kwaliteit is.

Vandaag doe ik na al dat feestgedruis rustig aan. Ik heb een plekje ontdekt in de prachtige baai van Cala'n Blanes, dichtbij het strandtentje dat mij van een koel drankje voorziet en is ook nog eens op loopafstand te vinden van mijn logeerplek. Ik verblijf enkele dagen in Appartementen Nure Mar y Mar, een kleinschalig complex dat middenin een gezellige woonwijk ligt. Toen ik zojuist naar het strand wandelde, waande ik mij een lokale Spaanse en stelde mij voor dat ik hier mijn dagen zou slijten. Geen gek idee. Het eiland is klein, de baaien zijn fenomenaal mooi, de mensen zijn vriendelijk.

Als ik 's avonds mijn gedachten deel met mijn gastvrouw Marina, lacht zij hartelijk. “Vakantie vieren is iets anders dan het dagelijks leven”, waarschuwt ze mij met een knipoog. “Maar je bent áltijd welkom om van ons prachtige eiland te komen genieten. Menorca heeft namelijk voor iedereen heel veel te bieden.”